Wat gaat de tijd snel, het is alweer twee weken geleden dat we een berichtje op het blog achter gelaten hebben! Er is dan ook weer veel gebeurd. Lennart heeft hard gewerkt aan het huis, en ik voor Philips. Vorig weekend was heel leuk. Vrijdagavond hadden we een borreltje met collega's bij Caseys, een prima afsluiting van de week. Zaterdag heb ik een beetje geschuurd aan de studeerkamer, want die proberen we af te krijgen voor de 27st, als Maarten en Ingrid op bezoek komen. In iedergeval zo snel mogelijk ;-). Toch hebben we wat rustig aan gedaan, want we zijn nog heerlijk naar de film gegaan (eerste keer pas dit jaar, was voor ons doen lang geleden!); Avatar in 3D, helemaal top! Zaterdagavond waren we uitgenodigd om met Mirjam, Marcel en Julius bij onze oude huisbazen Mike en Lynn te gaan eten. Lekker gegeten en weer eens even in een ‘af’ huis op de bank gezeten, heerlijk! Zondag moest ik werken, maar Lennart heeft dapper de multi-tool ter hand genomen en is verder gegaan met schuren. Misschien krijgen we het wel op tijd af. Aangezien zondagavond onze laatste avond was zijn we lekker bij een tappas restaurant gaan eten, ‘Barcelona’. Heerlijk eten (we weten nu waar je heen moet om vlees te eten, de mixed grill is geweldig), en de flessen wijn zijn voor de helft van de prijs op zondag. Was erg gezellig!
Maandag de 18e was het dan zover: anderhalve week businesstrips voor de boeg. Maandagavond vertrok ik met de KLM avondvlucht naar Amsterdam, voor de BIC competitie, de eerste stop. De BIC competitie is een interne Philips ‘Best In Class’ wedstrijd waarvoor de 60 genomineerde project teams naar Amsterdam gehaald werden, en ik zat er dus ook in 1. Samen met mijn collega’s Philippe en Angie hebben we 3 dagen in Amsterdam over ons project verteld. Dinsdag verzamelde iedereen in het hotel. Angie (sales collega uit Bentonviille) was om 10 uur ‘s ochtends geland en toen ik om 12 uur aankwam had ze het Rijksmuseaum al ‘gedaan’ en was opweg naar het Anne Frankhuis... Vond ik wel heel snel, maar goed, dit is dus een stad bekijken op de Amerikaanse manier ;-) Ik moest nog een beetje werken dus haakte af voor de eerste toeristische rondrit. Helaas houdt het normale werk bij ons niet op als je aan zo’n wedstrijd meedoet ;-).
Dinsdagavond hebben we wat in het hotel gegeten en daarna vroeg naar bed
want we waren kapot. Helaas, om half 2 nog steeds klaar wakker door de jetlag! Heel irritant, dus ik ben maar een rondje om het hotel gaan wandelen. Uiteindelijk gelukkig toch nog een paar uurtjes geslapen. Woensdag stonden we van 9 tot 6 in onze hokjes in de Passenger Terminal in Amsterdam, waar het evenement plaatsvond. Als onderdeel van ons project hadden we pallets laten maken en er voor deze gelegenheid 1 over laten komen. Gelukkig was deze goed aangekomen! Verder nog wat posters op de muur, een dia slide-show gemaakt en vervolgens voornamelijk oefenen. En natuurlijk de mail bijhouden van het dagelijkse werk. ‘s avonds hadden ze een buffet georganiseerd, lekker eten en een mini-optreden van Boom Chicago, die voor de gelegenheid een theatersport stukje over Philips hadden gemaakt. Om 10 uur bleek dat de Amerikanen nog als enige over waren, we waren blijkbaar de enige met de jetlag de goede kant op ;-). Omdat niemand nog moe was en ze natuurlijk de wallen wilden zien, heb ik de reisleider gespeeld en zijn we een rondje over de wallen gaan lopen en nog verder door het centrum. Eigenlijk wel heel leuk! Wat is Amsterdam toch een fantastische stad...
Uiteindelijk woensdag (na een biertje aan de hotelbar) ook pas weer om 3 uur in bed gevallen, en om 7 uur weer op voor een dagje presenteren in de PTA. Om 9 uur kwam de eerste jury groep al langs dus we begonnen weer goed. Met 4 uur slaap voelde het presenteren weer als vanouds, net als de afgelopen 3 jaar in Portugal ;-). De eerste Jury ronde ging erg goed, de tweede iets minder (is bij mij standaard het geval) en uiteindelijk was het dan gedaan. We kregen een uurtje om om te kleden in het wit, en na vervolgens een uur de strategische directie voor 2010 van Ragnetti beluisterd te hebben, was het tijd voor de prijsuitreiking op de boot de ‘Ocean Diva’ met daarna de ‘White Party’. Helaas hadden we niets gewonnen, maar de White Party was erg leuk, en voor mij voornamelijk om al mijn oude collega’s weer te zien! Die avond dus ook weer laat en aangeschoten in bed beland, maar toen zat het erop. Vrijdagochtend was er nog een sociaal programma opgesteld, wat betekende dat ik om 11 uur in de bus naar het Heineken museum moest zitten. Dat heb ik toch maar even overgeslagen , want ik moest nog werken. Ik had ook wel weer genoeg van de amerikaanse collega’s gezien, dus besloot ik om om 11 uur alvast naar Schiphol te gaan, ookal vloog ik pas om 6 uur. Kon ik daar nog even rustig werken. Zo gezegd zo gedaan. Toen ik om 12u daar was en probeerde in te checken, stond mijn vlucht niet op het bord, maar de blauwe KLM mevrouw zij dat dat nog wel zou komen, ik vloog tenslotte pas om 6 uur ‘s avonds. Ook het inchecken op de machine lukte niet, ik moest me aan de balie melden. Daar stond een enorme rij, en aangezien ik geen haast had (dacht ik) heb ik eerst lekker 2 uurtjes bij de Delifrance op mijn laptop zitten tikken.
Vervolgens probeerde ik weer in te checken, ‘dan is dat maar gedaan’. Helaas, de machine melde me dat de check-in al gesloten was. Raar, 4 uur voor vertrek... Het was nu rustig aan de balie, dus ik naar een andere blauwe dame. Die wist me te vertellen dat ik omgeboekt was van de vlucht van 6 uur naar de vlucht van 2 uur, omdat de vlucht van 6 uur gecancelled was. Leuk dat ze me dat ook even hadden laten weten!! Nu was de eerste mogelijkheid pas zaterdag (tenzij ik over Londen en Boston wilde vliegen...) om 2 uur. Daar heb ik me toen maar direct voor laten inchecken!
Zodoende stond ik dus weer op het treinstation. Aangezien ik me nog voor moest bereiden op de trips van komende maandag tot woensdag, besloot ik Maarten en Ingrid te bellen om te vragen of ik daar een avond in hun keuken mocht werken en op zolder mocht slapen. Gelukkig waren ze thuis, dus om 4u ‘s middags zat ik heerlijk in Utrecht aan de thee met Ingrid! Daarna lekker aan de slag gegaan. Maandag heb ik namelijk met 2 andere collega’s een line review in North Carolina bij een grote hardware dealer (kan een nieuwe klant worden!), en woensdag in Chicago een zelfde soort line review met een van onze huidige grootste klanten voor kabels. Daar moesten nog presentaties voor gemaakt worden, dus dat heb ik lekker kunnen doen vrijdagavond, zodat ik strakjes als ik 24 uur thuis ben lekker niet hoef te werken. Ik zit nu in het vliegtuig terug naar huis, heb erg veel zin om mijn mannen weer te zien! Morgenavond vertrek ik dan weer om woensdagavond laat weer terug te komen. En dan is het gelukkig weer even klaar met reizen... denk ik ;-).
Foto’s heb ik niet gemaakt deze week. Er valt niet op te fotograferen tegen hyperactieve Amerikanen, dus zodra ik de foto’s van hen heb gekregen zal ik dit verhaal opleuken ;-)
En bij deze een officieel excuus aan iedereen, dat ik ‘stiekum’ een weekje in NL geweest ben zonder iemand dat te laten weten, hopelijk is er bij de volgende trip wat meer vrije tijd zodat we wat kunnen afspreken!
Maandag de 18e was het dan zover: anderhalve week businesstrips voor de boeg. Maandagavond vertrok ik met de KLM avondvlucht naar Amsterdam, voor de BIC competitie, de eerste stop. De BIC competitie is een interne Philips ‘Best In Class’ wedstrijd waarvoor de 60 genomineerde project teams naar Amsterdam gehaald werden, en ik zat er dus ook in 1. Samen met mijn collega’s Philippe en Angie hebben we 3 dagen in Amsterdam over ons project verteld. Dinsdag verzamelde iedereen in het hotel. Angie (sales collega uit Bentonviille) was om 10 uur ‘s ochtends geland en toen ik om 12 uur aankwam had ze het Rijksmuseaum al ‘gedaan’ en was opweg naar het Anne Frankhuis... Vond ik wel heel snel, maar goed, dit is dus een stad bekijken op de Amerikaanse manier ;-) Ik moest nog een beetje werken dus haakte af voor de eerste toeristische rondrit. Helaas houdt het normale werk bij ons niet op als je aan zo’n wedstrijd meedoet ;-).
Dinsdagavond hebben we wat in het hotel gegeten en daarna vroeg naar bed
want we waren kapot. Helaas, om half 2 nog steeds klaar wakker door de jetlag! Heel irritant, dus ik ben maar een rondje om het hotel gaan wandelen. Uiteindelijk gelukkig toch nog een paar uurtjes geslapen. Woensdag stonden we van 9 tot 6 in onze hokjes in de Passenger Terminal in Amsterdam, waar het evenement plaatsvond. Als onderdeel van ons project hadden we pallets laten maken en er voor deze gelegenheid 1 over laten komen. Gelukkig was deze goed aangekomen! Verder nog wat posters op de muur, een dia slide-show gemaakt en vervolgens voornamelijk oefenen. En natuurlijk de mail bijhouden van het dagelijkse werk. ‘s avonds hadden ze een buffet georganiseerd, lekker eten en een mini-optreden van Boom Chicago, die voor de gelegenheid een theatersport stukje over Philips hadden gemaakt. Om 10 uur bleek dat de Amerikanen nog als enige over waren, we waren blijkbaar de enige met de jetlag de goede kant op ;-). Omdat niemand nog moe was en ze natuurlijk de wallen wilden zien, heb ik de reisleider gespeeld en zijn we een rondje over de wallen gaan lopen en nog verder door het centrum. Eigenlijk wel heel leuk! Wat is Amsterdam toch een fantastische stad...
Uiteindelijk woensdag (na een biertje aan de hotelbar) ook pas weer om 3 uur in bed gevallen, en om 7 uur weer op voor een dagje presenteren in de PTA. Om 9 uur kwam de eerste jury groep al langs dus we begonnen weer goed. Met 4 uur slaap voelde het presenteren weer als vanouds, net als de afgelopen 3 jaar in Portugal ;-). De eerste Jury ronde ging erg goed, de tweede iets minder (is bij mij standaard het geval) en uiteindelijk was het dan gedaan. We kregen een uurtje om om te kleden in het wit, en na vervolgens een uur de strategische directie voor 2010 van Ragnetti beluisterd te hebben, was het tijd voor de prijsuitreiking op de boot de ‘Ocean Diva’ met daarna de ‘White Party’. Helaas hadden we niets gewonnen, maar de White Party was erg leuk, en voor mij voornamelijk om al mijn oude collega’s weer te zien! Die avond dus ook weer laat en aangeschoten in bed beland, maar toen zat het erop. Vrijdagochtend was er nog een sociaal programma opgesteld, wat betekende dat ik om 11 uur in de bus naar het Heineken museum moest zitten. Dat heb ik toch maar even overgeslagen , want ik moest nog werken. Ik had ook wel weer genoeg van de amerikaanse collega’s gezien, dus besloot ik om om 11 uur alvast naar Schiphol te gaan, ookal vloog ik pas om 6 uur. Kon ik daar nog even rustig werken. Zo gezegd zo gedaan. Toen ik om 12u daar was en probeerde in te checken, stond mijn vlucht niet op het bord, maar de blauwe KLM mevrouw zij dat dat nog wel zou komen, ik vloog tenslotte pas om 6 uur ‘s avonds. Ook het inchecken op de machine lukte niet, ik moest me aan de balie melden. Daar stond een enorme rij, en aangezien ik geen haast had (dacht ik) heb ik eerst lekker 2 uurtjes bij de Delifrance op mijn laptop zitten tikken.
Vervolgens probeerde ik weer in te checken, ‘dan is dat maar gedaan’. Helaas, de machine melde me dat de check-in al gesloten was. Raar, 4 uur voor vertrek... Het was nu rustig aan de balie, dus ik naar een andere blauwe dame. Die wist me te vertellen dat ik omgeboekt was van de vlucht van 6 uur naar de vlucht van 2 uur, omdat de vlucht van 6 uur gecancelled was. Leuk dat ze me dat ook even hadden laten weten!! Nu was de eerste mogelijkheid pas zaterdag (tenzij ik over Londen en Boston wilde vliegen...) om 2 uur. Daar heb ik me toen maar direct voor laten inchecken!
Zodoende stond ik dus weer op het treinstation. Aangezien ik me nog voor moest bereiden op de trips van komende maandag tot woensdag, besloot ik Maarten en Ingrid te bellen om te vragen of ik daar een avond in hun keuken mocht werken en op zolder mocht slapen. Gelukkig waren ze thuis, dus om 4u ‘s middags zat ik heerlijk in Utrecht aan de thee met Ingrid! Daarna lekker aan de slag gegaan. Maandag heb ik namelijk met 2 andere collega’s een line review in North Carolina bij een grote hardware dealer (kan een nieuwe klant worden!), en woensdag in Chicago een zelfde soort line review met een van onze huidige grootste klanten voor kabels. Daar moesten nog presentaties voor gemaakt worden, dus dat heb ik lekker kunnen doen vrijdagavond, zodat ik strakjes als ik 24 uur thuis ben lekker niet hoef te werken. Ik zit nu in het vliegtuig terug naar huis, heb erg veel zin om mijn mannen weer te zien! Morgenavond vertrek ik dan weer om woensdagavond laat weer terug te komen. En dan is het gelukkig weer even klaar met reizen... denk ik ;-).
Foto’s heb ik niet gemaakt deze week. Er valt niet op te fotograferen tegen hyperactieve Amerikanen, dus zodra ik de foto’s van hen heb gekregen zal ik dit verhaal opleuken ;-)
En bij deze een officieel excuus aan iedereen, dat ik ‘stiekum’ een weekje in NL geweest ben zonder iemand dat te laten weten, hopelijk is er bij de volgende trip wat meer vrije tijd zodat we wat kunnen afspreken!
