Snapshot - een week uit het leven van...

Jaja, ook hier kan het wel eens slecht weer zijn. Deze foto's zijn afgelopen weekend genomen vanuit de auto. Eigenlijk waren we van plan om dit weekend te gaan skaten in Central Park, maar het weer gooide roet in het eten. Zoals ze hier zeggen: April shower, May flower. Dus dat plan is een maand uitgesteld en wij hebben ons dit weekend vermaakt met... shoppen! Al rond rijdende moest ik toch echt de volgende foto maken. Al sinds we hier aangekomen zijn en we kilometers maken zien we dit soort borden: gebrek-aan-wegenbelasting meets marketing. Het is toch fantastisch dat je hier als bedrijf een stuk snelweg kunt adopteren! Na uitgebreide analyze en ervaring met onze Mini Cooper S zijn we er echter achter gekomen dat dit niet betekent dat de adoptieouders ook daadwerkelijk iets aan de weg hoeven te doen....

Afgelopen weekend hebben we ons al shoppend flink in de nieuwe kleren gestoken en vonden bij de Ikea een slaapbankje in de koopjeshoek. Nu komt dat mooi uit, want komende zondag krijgen we ons eerste bezoek: Caroline komt gezellig langs voor een weekje USA. Erg veel zin in!

Wat is er nog meer gebeurd? Begin vorige week was Tanja hier op bezoek. Overdag allebei hard aan de slag voor grote baas Philips, maar 's avonds lekker bijgekletst. En natuurlijk trots ons huisje laten zien en het Ridgefieldse uitgaansleven in het East Ridge Cafe... Super gezellig, misschien over een paar maanden weer tijd voor een project update Tan?

Nog even een gezellige foto:

Ook begint de post nu op gang te komen. In de film zie je dat mensen hun brievenbus leeg maken en dan een stapel rekeningen mee naar binnen nemen. Ik weet niet hoe dat met jullie zit, maar ik had dat nooit in Nederland omdat je alles per automatische afschrijving, direct of met credit card betaald. Een fysieke, echte, papieren rekening zag ik dus niet zoveel. Nou, hier is het net als in de film hoor. Je kan de rekeningen gelukkig wel electronisch betalen (dus je HOEFT geen getekende cheque in een envelop op de bus te doen, een gewoonte waar ik nog steeds de kriebels van krijg) maar krijgt ze nog wel keurig allemaal in klasieke envelop in de bus, vaak met cursief geprinte namen en al. Nostalgisch hoor.

Gelukkig krijgen we ook allemaal leuke kaartjes van jullie uit Nederland en de rest van de wereld. Echt heel tof om te krijgen! Onderstaande van de collega's uit Den Haag krijgen deze week de eer om op het blog te komen (voornamelijk door de button natuurlijk...)

En onze liefste poesjes hebben ook al zin in de lente. Onder bewaking van Lennart komen ze nu steeds meer buiten wat er in resulteert dat we ze (ook in de regen) achterna zitten en uit de tuinen van buren moeten vissen. Stapje voor stapje wennen ook zij aan hun nieuwe omgeving en wij aan het feit dat ze nu ook naar buiten willen!

Lente in Briarcliff Manor

WOW, cool uitzicht he?! Eindelijk was het weer goed genoeg om eens foto's the maken van de locatie waar is af en toe werk: Briarcliff Manor. Hier staat een Philips gebouw waar de product managers zitten, het equivalent van de baan die ik hiervoor had. Binnen is het is een donker hol, vol met bruine stoffe cubicles en heeel stil, de helft van de cubicles is maar bezet. Ziet er ongeveer zo uit:


.. maar als je dan in deze cubicles moet werken, dan is in ieder geval de locatie super! Deze foto's zijn het uitzicht vanuit de werkvloer, je kijkt uit over de Hudsen River Valley. Kan niet wachten om hier te werken als het zomer is, lekker buiten onder de bomen!



En hierboven het bewijs, het wordt nu echt lente, de eerste knopjes zijn uitgekomen!

WOEHOEEEEE

Stapje 1 is goed gekeurd!

Ik heb (eindelijk) officieel bericht gekregen dat mijn werkvergunning aanvraag papieren en formulieren goed ingevuld zijn. Nu kan iemand anders naar mijn aanvraag kijken, zodat ik toch weer een stapje dichter bij de werkvergunning ben.

wordt vervolgd.

Gefeliciteerd met jullie verjaardag, Wyne en Mirjam!

Long Island en de Montauk vuurtoren

Vandaag na weken in de bossen rond gelopen en gereden te hebben tijd voor wat wijdse uitzichten over zee. Vroeg vertrokken en met de veerboot naar Long Island gegaan. Toch wel erg gaaf dat we zo dicht bij de bossen, heuvels/bergen, stad en ook nog strand wonen!

Long Island zelf vond ik een beetje op Terschelling lijken, lage begroeiing, weinig wegen, overal zand en duinen. Alleen was het deel waar wij hebben gewandeld veel rotsachtiger op het strand.

De vuurtoren van Montauk stond in onze USA Capitool gids. Aangezien dat 1 gids is voor de hele USA staat er niet zoveel gedetailleerd in dus wat erin staat dachten we te moeten gaan bekijken... De vuurtoren was geinig, maar zeker geen 8 dollar entree waard, dus vanuit daar hebben we lekker over het strand gewandeld. Ookal was de zon aanwezig, het was erg koud. Hoe graag we ook willen, het is nog steeds geen lente. De dag afgesloten in Sag Harbor met waanzinnig lekker italiaans eten in een uitgestorven jachthaven... dat zal van de zomer wel anders zijn! Zeker een plek om terug te komen, waanzinnig, kijk maar:

C&J lekker buiten

Jawel, de krokusjes komen op en de jongens komen naar buiten! Nog niet zonder begeleiding, maar dat ligt meer aan de baasjes dan aan de jongens.... We zullen zien waneer we bereid zijn ze 'los' te laten!

Alles gaat hier verder prima. Het is druk op het werk maar super leuk, ik mag vrijdag mijn afdeling P&A vertegenwoordigen in een townhall meeting, beetje spannend natuurlijk wel, maar iedereen weet dan wel direct wie ik ben ;-)

Lennart is aan de studie gegaan... voor het rijbewijs! Als je hier een auto heb, kan je die alleen registreren als de bestuurder een Connecticut rijbewijs heeft. Er achter gekomen dat je (natuuuurlijk) ook hiervoor weer een formulier in moet vullen, dat je dat moet opsturen en vervolgens moet wachten totdat de RDW het naar je terug stuurt (waarschijnlijk met veel gave stempels erop) zodat je het weer mee kan nemen naar diezelfde RDW als je 'op' moet voor je theorie... rare jongens die Amerikanen...

Als afsluitertje voor deze doordeweekse update even wat fotootjes van mijn werkplek in Stamford! Voor amerikaanse begrippen zijn deze 'cubicles' enorm vernieuwend, dit zijn echt de open werkplekken hier...!

Toppunt van gemak

Het land van het gemak,

je kan hier in de supermarkt je koffie kopen en ermee winkelen...

Falls Brook Trail

Na weer een week hard werken en solliciteren, tijd voor weekend. Het was bijna de hele week grijs weer, leek Nederland wel... maar vandaag kwam de zon en zijn we eropuit getrokkken. Wat een fantastische tocht hebben we vandaag gemaakt! Nadat we vorig weekend nieuwe hike spullen gekocht hadden zijn we er vandaag voor het eerst op uitgetrokken. Deze tocht is in Noord/West-Connecticut, we moesten er 1,5 uur naartoe rijden en heet Falls Brook Trail. Het was ongeveer de kortste uit het boekje 1,7 mijl, dus we dachten dat dat een mooi start traject was aangezien we al een aantal maanden niet gesport hebben. Was ook inderdaad goed te doen, alleen was die 1,7 mijl zo erg op en neer door de besneeuwde glibberige bossen dat we er toch nog bijna 2 uur over gedaan hebben. Tot zover onze conditie, er moet duidelijk meer gewandeld worden...

Die sneeuw was trouwens een verassing. Bij ons huisje en in Stamford is de sneeuw alweer helemaal weg, maar dit was veel noordelijker en we zagen de sneeuw dus langzaam terug komen toen we ernaar toe reden. In het begin wel koud maar al snel kregen we het lekker warm van het klimmen, dalen, over beekjes springen en voorkomen dat je uitglijd in de sneeuw.

Halfverwege de tocht was er een vaag bordje naar een uitkijkpunt. Wij met goede moed van het pad afgeweken om naar het uitkijkpunt te gaan, totdat we een bord van de state police tegenkwamen waarop stond dat verder doorlopen tegen de wet was, onderstreept met kogelgaten in hetzelfde bord...

Vervolgens terug gewandeld. Maar niet nadat we naar beneden waren geklommen om een mooie foto van de waterval te maken. Goed plan, tot we weer omhoog moesten, letterlijk op handen en voeten ons via bovengrondse wortels naar boven opgetrokken totdat we weer op het pad waren. Op dat moment officieel warm geworden, kan me niet voorstellen dat de indianen op zulke trajecten van het pad afdwaalden. Maar snel weer op adem en met een krachtige muslibar achter de kiezen verder gewandeld en de auto weer veilig bereikt.

Na deze heerlijke tocht (die we morgen 100% zeker in de benen gaan voelen) terug gereden en op de terugweg een filmpje gepakt in Danbury. Erg relaxed, grote stoelen met veel beenruimte, veel zalen en veel films. Komen we terug. Daarna weer boodschappen gedaan (moet ook gebeuren) en weer een nieuwe winkel gevonden: Stew Leonards. Moesten we (en zeker Lennart) natuurlijk even ontdekken en we hebben weer met onze ogen open rond gelopen: het is echt ingericht als schuur, knetter groot en ze hebben heeeeel veel spullen. Zelf gemaakte mozarella en goudse kaas (alleen die met de rode schil), zelfs Boursin! Helaas geen bladerdeeg, maar dat hebben we een winkel verderop weten te kopen, dus vanavond voor het eerst sinds 2 maanden weer kip-prei-bladerdeeg schotel gemaakt. Super lekker, mooi einde van een heerlijke dag!

Lekker... vlees...

Technische vooruitgang

Goed he, dat skypen, werkt echt perfect. Vanmorgen dus via skype 'vergaderd' over de bruiloft met onze ceremo's. Word nog een hele klus en zeker om dingen vanaf hier te regelen, dus echt top dat jullie ons hier zo goed mee helpen dames!

We zijn nu net terug van een tripje naar het winkel centrum, en we hebben nu de juiste wandelspullen. Laat die lente maar komen;-) Straks even de nieuwe schoenen inlopen naar de supermarkt...