Falls Brook Trail

Na weer een week hard werken en solliciteren, tijd voor weekend. Het was bijna de hele week grijs weer, leek Nederland wel... maar vandaag kwam de zon en zijn we eropuit getrokkken. Wat een fantastische tocht hebben we vandaag gemaakt! Nadat we vorig weekend nieuwe hike spullen gekocht hadden zijn we er vandaag voor het eerst op uitgetrokken. Deze tocht is in Noord/West-Connecticut, we moesten er 1,5 uur naartoe rijden en heet Falls Brook Trail. Het was ongeveer de kortste uit het boekje 1,7 mijl, dus we dachten dat dat een mooi start traject was aangezien we al een aantal maanden niet gesport hebben. Was ook inderdaad goed te doen, alleen was die 1,7 mijl zo erg op en neer door de besneeuwde glibberige bossen dat we er toch nog bijna 2 uur over gedaan hebben. Tot zover onze conditie, er moet duidelijk meer gewandeld worden...

Die sneeuw was trouwens een verassing. Bij ons huisje en in Stamford is de sneeuw alweer helemaal weg, maar dit was veel noordelijker en we zagen de sneeuw dus langzaam terug komen toen we ernaar toe reden. In het begin wel koud maar al snel kregen we het lekker warm van het klimmen, dalen, over beekjes springen en voorkomen dat je uitglijd in de sneeuw.

Halfverwege de tocht was er een vaag bordje naar een uitkijkpunt. Wij met goede moed van het pad afgeweken om naar het uitkijkpunt te gaan, totdat we een bord van de state police tegenkwamen waarop stond dat verder doorlopen tegen de wet was, onderstreept met kogelgaten in hetzelfde bord...

Vervolgens terug gewandeld. Maar niet nadat we naar beneden waren geklommen om een mooie foto van de waterval te maken. Goed plan, tot we weer omhoog moesten, letterlijk op handen en voeten ons via bovengrondse wortels naar boven opgetrokken totdat we weer op het pad waren. Op dat moment officieel warm geworden, kan me niet voorstellen dat de indianen op zulke trajecten van het pad afdwaalden. Maar snel weer op adem en met een krachtige muslibar achter de kiezen verder gewandeld en de auto weer veilig bereikt.

Na deze heerlijke tocht (die we morgen 100% zeker in de benen gaan voelen) terug gereden en op de terugweg een filmpje gepakt in Danbury. Erg relaxed, grote stoelen met veel beenruimte, veel zalen en veel films. Komen we terug. Daarna weer boodschappen gedaan (moet ook gebeuren) en weer een nieuwe winkel gevonden: Stew Leonards. Moesten we (en zeker Lennart) natuurlijk even ontdekken en we hebben weer met onze ogen open rond gelopen: het is echt ingericht als schuur, knetter groot en ze hebben heeeeel veel spullen. Zelf gemaakte mozarella en goudse kaas (alleen die met de rode schil), zelfs Boursin! Helaas geen bladerdeeg, maar dat hebben we een winkel verderop weten te kopen, dus vanavond voor het eerst sinds 2 maanden weer kip-prei-bladerdeeg schotel gemaakt. Super lekker, mooi einde van een heerlijke dag!

Lekker... vlees...