



Deze week ben ik voor het eerst op business trip gegaan voor de nieuwe job. Zondag avond heeft Lennart me weg gebracht naar luchthaven La Guardia en vloog ik naar Bentonville in Arkansas om het verkoop team te ontmoeten van mijn grootste klant: het Walmart team. Vandaag (woensdag) bij een kleinere klant geweest, 3 uur rijden door de wild-wild-west vanuit Kansas City, Missouri. Wat een fantastisch mooi land is dit. Halfverwege de rit zaten we echt in het wilde westen, geen telefoon bereik, weinig huizen, korte stevige bomen zonder blad en eindeloze heuvels met zandkleurig gras; de onderkant van Tornado Valley. En een heerlijk zonnetje, het was denk ik zo’n graad of 17, voelde echt als lente! Jammer dat mijn camera in de koffer zat, volgende keer maak ik er wat foto’s van voor de site.Vandaag tijdens het klant bezoek erg veel geleerd. Super interessant hoe dat hele verkoop proces gaat, ik zat echt als jong blommetje tussen de oude rotten ;-). Maandag en dinsdag in Arkansas (ook heel mooi trouwens, erg weids landschap, begrijp nu pas echt wat ze bedoelen met ‘Amerika is GROOT’) heb ik vooral het WM team leren kennen; goede verkopers, toegeweid, maar de marketing skills kunnen bij een aantal nog wel wat verbeteren. Ben nu aan het wachten op het vliegtuig terug, en mijn hoofd zit helemaal vol met alle nieuwe indrukken, actiepunten en ideen, dus geen beter moment om weer eens een lang verhaal aan jullie de dichten!
Vanaf het begin: hoe was het weekend bij ons? Nou ongeveer zo: Zaterdag weer op zoek gegaan naar een auto en we kwamen een grijze Mini Cooper S tegen! Super cool, maar waarschijnlijk weer boven ons budget, ligt eraan of hij genoeg van de prijs afhaald als we de onderhandelingen lang genoeg rekken.... Verder waren we van plan om in het weekend nog even langs de kust te wandelen, schijnt super mooi te zijn, maar dat is helaas in het water gevallen.... want Casper was ziek! Ahhhhh, was echt heel zielig. Zaterdagmiddag begon hij over te geven en stopte hij met eten. Echt heel zielig, hij zag er zelfs lamlendig en ziekig uit, ik wist niet dat je dat zo goed kon zien bij een zwarte kat!
Zondag ochtend was het nog niet over, dus hebben we een dieren EHBO gegoogled en zijn we richting Stamford gereden, met een hard miauwende Casper in zijn grote reis kennel achterin de gele kever. De EHBO had hele lieve dierenartsen en ze waren allemaal enthausiast en dol op Casper! Hij was de eerste zwarte Casper die ze hadden gezien, normaal zijn de ‘Casper’s’ die binnen komen helemaal wit, zoals het spookje... tsja ;-)
Casper vond de zusters in het begin heel lief, hij was zo hard aan het spinnen tijdens het onderzoek dat de dokter zijn hartslag niet eens kon horen! Op het moment dat hij de termometer in zijn achterste kreeg, keek ie al wat minder gezellig en toen we hem een ½ uur later ophaalde keek hij de lieve dokter niet eens meer aan...
Het bleek dat hij een infectie had opgelopen, dus hij moest aan de antibiotica. We moeten hem de komende 10 dagen om de 12 uur een pipetje met vloeistof in zijn bekkie spuiten... met ‘we’ bedoel ik dus Lennart, want ik ben tot nu toe dus op reis (...sorry Len!). Om de infectie te ontdekken hadden ze bloed afgenomen, dus hij had ook nog een mooi blauw verbandje om zijn achterpootje toen hij thuis kwam! Heeft er niet lang omgezeten, Casper en het blauwe verbandje waren geen vrienden... Dinsdag ging het gelukkig weer beter met hem, dus het komt verder helemaal goed met Caspie!
Nog een ding wat begin deze week gebeurde terwijl ik op reis was (nogmaals: Sorry Len): onze container met spullen is maandag aangekomen! Helaas heeft Lennart’s computer de reis niet overleefd (word een verzekerings kwestie) en past de eet tafel niet in ons kleine huisje... maar verder is Len begonnen met alles uitpakken, dus ik ben heel benieuwd!! Ook heeft hij deze week de aanvraag voor een werk vegunning met ouderwetse cheque op de bus gegaan, dus dat rolt ook de komende maanden.
Ondertussen zit ik nu in een mini vliegtuigje (1 stoel links, 2 rechts van het gangpad, 13 rijen lang = een lucht bus) opweg naar Newark New Jersey. Dan nog 1,5 uur rijden (Len komt me halen) en dan ben ik lekker weer thuis bij de mannen! Er zitten welgeteld 9 mensen in dit vliegtuig, kan geen winstgevende business zijn, ik hoop voor iedereen dat het snel beter gaat met de economie. Ben een boek aan het lezen over Sam Walton, de oprichter van WalMart (ken je klant) en dat is weer een mooi staaltje ‘American dream’. Onder het typische Amerikaanse optimisme met een toefje opscheppen zit een erg interessant en motiverend verhaal. ‘t is waarschijnlijk wel een beetje een rare man geweest, maar hij heeft toch maar even een enorm Amerikaans imperium opgebouwd in minder dan 50 jaar, puur door vol te houden en te doen wat hij achter stond: lage prijzen regelen en alles origineel promoten. Wel eens onderuit gegaan, maar altijd opgekrabbeld en door gegaan. De WalMart was toen hij startte een soort Aldi, maar ik heb de nieuwste winkels gezien en je kan het nu zo ongeveer vergelijken met een Konmar/HEMA combinatie. Strak, ruim, netjes en nog steeds goedkoop. Goed gedaan!
Tot zover mijn overpijnzingen vanuit het vliegtuig, hoe gaat het allemaal met jullie?! Ik hoorde vanochtend in het hotel op CNN dat er een vliegtuig gecrashed is op Schiphol. Dat soort dingen zijn wel raar om te horen als je zover weg zit hoor!
Hou ons op de hoogte, heel veel plezier met alles voor jullie allemaal, en deze keer in het bijzonder M&C op vakantie in Mechico, PASL&W met het nagenieten van jullie ski-vakantie, P&M met het nagenieten van jullie vakantie op Lanzarothe (heb een foto van jullie als achtergrond op mijn computer!), D&J geniet van Sander, N&J van Fedde, M, T succes met de trouw-voorbereidingen, MATM&E hoe staat het met het huis?? M&I heeeel veel succes met de verbouwing, en M, veel succes en plezier in Nijmegen!!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten